top of page

ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΣΧΑΛΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ

Pagan.jpg

« Πάσχα » είναι η λέξη που χρησιμοποιείται στη Βίβλο του Βασιλιά Ιακώβου στις Πράξεις 12:4. Αυτό ήταν ακούσιο λάθος στη μετάφραση, καθώς ο παγανισμός είχε αγκαλιαστεί πολύ πριν γίνει η μετάφραση του KJV το 1611.  Το Πάσχα ήταν μια παγανιστική γιορτή που τηρούνταν πολύ καιρό πριν από τους Ρωμαίους πριν έρθει ο Ιησούς Χριστός. Η σωστή λέξη που χρησιμοποιείται στην Ελληνική Βίβλο ( Πράξεις 12:4) είναι « Πάσχα» που σωστά μεταφράζεται «Πάσχα» .  Το Πάσχα δεν είναι όνομα και γιορτή που πρέπει να ασπαστούν οι αληθινοί και πιστοί χριστιανοί. Η προέλευσή του και το όνομά του προήλθαν από το « Ishtar », έναν από τους βαβυλωνιακούς τίτλους μιας θεάς είδωλου, της «Βασίλισσας του Ουρανού», της «θεάς της γονιμότητας » που ήταν η Σεμίραμις, η σύζυγος του Νιμρώδ .

 

Στρογγυλά κέικ με αποτύπωση το σημάδι ενός σταυρού (ή το γράμμα Τ για το Ταμούζ) (Hot Cross Buns;) φτιάχτηκαν σε αυτό το φεστιβάλ, καθώς το σημάδι στα μυστήρια της Βαβυλωνίας είναι σημάδι ζωής. Τα πασχαλινά αυγά, που παίζουν μεγάλο ρόλο αυτές τις μέρες κατά τη διάρκεια του Πάσχα, ήταν κοινά σε όλα τα ειδωλολατρικά έθνη. Ο μύθος του αυγού δηλώνει ότι? «Ένα θαυμαστό αυγό έπεσε από τον ουρανό στον ποταμό Ευφράτη. Το ψάρι το κύλησε στην όχθη όπου κάθισαν τα περιστέρια και το εκκολάφθηκαν, και βγήκε η «Αστάρτη» ή η Ιστάρ η θεά του Πάσχα, που σύμφωνα με πληροφορίες ήταν η μετενσάρκωση της Σεμίραμις.

(Αναφ: Dake's Annotated Reference Bible).

Οι πρώτοι Εβραίοι πιστοί θυμήθηκαν και γιόρτασαν τον θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χριστού στο ''Πάσχα' '. «Αλλά οι Εθνικοί (δηλαδή οι Ρωμαίοι) πιστοί στο «Συμβούλιο της Νίκαιας» (325 μ.Χ.) αποφάσισαν ότι έπρεπε να γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία, συνδέοντάς την με την παγανιστική γιορτή του Πάσχα. .»

 

Σήμερα, βλέπουμε έναν κοσμικό πολιτισμό να γιορτάζει το  εαρινή ισημερία , ενώ ο θρησκευτικός πολιτισμός γιορτάζει την ανάσταση. Ωστόσο, ο πρώιμος Χριστιανισμός τον 4ο αιώνα μ.Χ. έκανε μια ρεαλιστική αποδοχή των αρχαίων παγανιστικών πρακτικών, τις περισσότερες από τις οποίες απολαμβάνουμε σήμερα το Πάσχα. Η γενική συμβολική ιστορία του θανάτου του γιου (ήλιου) σε ένα σταυρό (ο αστερισμός του  Southern Cross ) και η αναγέννησή του, ξεπερνώντας τις δυνάμεις του σκότους, ήταν μια πολύ φθαρμένη ιστορία στον αρχαίο κόσμο. Υπήρχαν επίσης πολλοί παράλληλοι αντίπαλοι αναστημένοι σωτήρες.

Η θεά των Σουμερίων  Η Inanna , ή Ishtar, κρεμάστηκε γυμνή σε ένα κοντάρι, και στη συνέχεια αναστήθηκε και ανέβηκε από τον κάτω κόσμο. Ένας από τους παλαιότερους μύθους της ανάστασης είναι ο αιγυπτιακός  Horus  Γεννημένος στις 25 Δεκεμβρίου, ο Horus και το κατεστραμμένο μάτι του έγιναν σύμβολα ζωής και αναγέννησης.  Ο Μίθρας / Ώρος / Ταμούζ γεννήθηκε σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε «Ημέρα των Χριστουγέννων» και οι οπαδοί του γιόρταζαν την «εαρινή ισημερία». Ακόμη και τον 4ο αιώνα μ.Χ., ο  Το sol invictus , που σχετίζεται με τον Μίθρα, ήταν η τελευταία μεγάλη ειδωλολατρική λατρεία που έπρεπε να υπερνικήσει η εκκλησία. Διονύσιος  ήταν ένα θεϊκό παιδί, το οποίο ανέστησε η γιαγιά του. Ο Διόνυσος έφερε στη ζωή και τη μαμά του, Σεμέλη.

 

Σε μια ειρωνική ανατροπή, το  λατρεία Κυβέλης  άκμασε στον σημερινό ''Λόφο του Βατικανού''. Ο εραστής της Κυβέλης Άττις, γεννήθηκε από παρθένο, πέθαινε και αναγεννιόταν κάθε χρόνο. Αυτό το ανοιξιάτικο φεστιβάλ ξεκίνησε ως ημέρα αίματος τη Μαύρη Παρασκευή, ανεβαίνοντας σε κρεσέντο μετά από τρεις ημέρες, αγαλλίαση για την ανάσταση. Υπήρξε βίαιη σύγκρουση στον λόφο του Βατικανού στις πρώτες μέρες του Χριστιανισμού μεταξύ των λατρευτών του Ιησού και των ειδωλολατρών που μάλωναν για το ποιος ο Θεός ήταν ο αληθινός και ποιος η μίμηση. Αυτό που είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί εδώ είναι ότι στον αρχαίο κόσμο, όπου και αν είχατε δημοφιλείς μύθους για τους αναστημένους θεούς, ο Χριστιανισμός βρήκε πολλούς προσήλυτους. Έτσι, τελικά ο Χριστιανισμός ήρθε σε ένα κατάλυμα με το παγανιστικό ''πανηγύρι της άνοιξης''.

 

Αν και δεν βλέπουμε καμία γιορτή του Πάσχα στην Καινή Διαθήκη, ο εορτασμός του Πάσχα λατρευόταν από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, και σήμερα πολλές εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένων των Πεντηκοστιανών και των Ευαγγελικών, προσφέρουν «λειτουργίες ανατολής» το Πάσχα – μια προφανής ειδωλολατρική ηλιακή γιορτή. Το 325 μ.Χ., ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος συγκάλεσε σύσκεψη Χριστιανών ηγετών για την επίλυση σημαντικών διαφορών στη Σύνοδο της Νίκαιας. Εφόσον η εκκλησία πίστευε ότι η ανάσταση γινόταν Κυριακή, η Σύνοδος αποφάσισε ότι το Πάσχα πρέπει να πέφτει πάντα την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία.

 

«Ο εκχριστιανισμός των παγανιστικών εορτών  ξεκίνησε περίπου τον τέταρτο αιώνα μ.Χ., όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ενσωμάτωσε τις παγανιστικές γιορτές και εορτές στην εκκλησιαστική τελετουργία… Αυτή είναι η έξυπνη απάτη του Αντιπάλου – Παγανισμός ντυμένος με χριστιανικά ρούχα! Δεν είναι τίποτα άλλο από τον παγανισμό, αλλά οι χριστιανικές εκκλησίες έχουν ασπαστεί ολόψυχα αυτή την απάτη».
–Χριστούγεννα: Είναι «χριστιανικά» ή παγανιστικά;
Lorraine Day, MD

 

Όλα τα διασκεδαστικά πράγματα για το Πάσχα είναι παγανιστικά. Τα λαγουδάκια / κουνέλια είναι απομεινάρια από την παγανιστική γιορτή του  Eostre , μια μεγάλη βόρεια θεά της οποίας το σύμβολο ήταν ένα κουνέλι ή λαγός. Η ανταλλαγή αυγών είναι ένα αρχαίο έθιμο που γιορτάζεται από πολλούς πολιτισμούς. Τα ζεστά τσουρέκια / τα κέικ / οι σοκολάτες είναι επίσης πολύ αρχαία. Στην Παλαιά Διαθήκη βλέπουμε τους Ισραηλίτες να ψήνουν γλυκά κουλούρια για ένα είδωλο (Ιερεμίας 7:18), και προφήτες να προσπαθούν να το σταματήσουν. Ο πρώτος εκκλησιαστικός κλήρος προσπάθησε επίσης να σταματήσει το ψήσιμο ιερών κέικ το Πάσχα. Στο τέλος, μπροστά στις προκλητικές παγανίστριες που ψήνουν τούρτα, τα παράτησαν και ευλόγησαν την τούρτα.

«Τα παιδιά μαζεύουν ξύλα, και οι πατέρες ανάβουν τη φωτιά, και οι γυναίκες ζυμώνουν τη ζύμη τους, για να κάνουν κέικ στη βασίλισσα του ουρανού και να ρίχνουν ποτά σε άλλους θεούς, για να με εξοργίσουν».

Ιερεμίας 7:18

Το Πάσχα είναι ουσιαστικά μια παγανιστική γιορτή που γιορτάζεται με κάρτες, δώρα και διασκέδαση κάθε είδους κακίας.

Τι καλύτερος τρόπος για να γιορτάσετε, από το να δαγκώσετε το κεφάλι από τη θεά του κουνελιού, να πάτε σε μια "υπηρεσία με την ανατολή του ηλίου", πάρτε στον εαυτό σας ένα κολλητό πουπουλένιο γκόμενο και κολλήστε το στην τηλεόρασή σας, ενώ βοηθήστε τον εαυτό σας σε μια δυσκίνητη φέτα παγανιστών  simnel κέικ ;, φάε λίπος και χορτάσου, πήγαινε σε μπυραρία και μεθύσε το βράδυ, κάνε νέους φίλους, κάνε σεξ χωρίς περιορισμούς, ντισκοτέκ, κωμωδία, καραόκε, κλάμπινγκ και όλη την κακία τους,  για μια ειλικρινή υποκρισία ρήση  ''Καλό Πάσχα σε όλους''! Ο Θεός να το κάνει.

Απομακρυνθείτε από την κακία σας, μετανοήστε για τα εγκλήματα που έχετε διαπράξει. βγείτε από τη Βαβυλώνα αλλιώς θα χαθείτε, λέει το πνεύμα του Θεού.

ΝΗΣΤΕΨΕ ΜΙΑ ειδωλολατρική ΝΗΣΤΕΙΑ

Η ''Σαρακοστή'' ήταν καιρός μετάνοιας, νηστείας, αποχής. Οι άνθρωποι απείχαν από κάθε είδους καλό πράγμα, συμπεριλαμβανομένου του κρέατος. Εγκατέλειψαν επίσης τα αυγά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Έτσι, την Τρίτη, μια μέρα πριν από την έναρξη της νηστείας της Σαρακοστής, οι άνθρωποι καθάρισαν τα ντουλάπια τους από όλα τα φαγητά που δεν μπορούσαν να έχουν για τις επόμενες 40 ημέρες. Τα μαγείρευαν και έτρωγαν σαν γουρούνια και γλέντιζαν σε ένα φεστιβάλ που ονομάζεται «Fat Tuesday or Mardi gras » όπως ονομάζεται σήμερα στη δυτική κουλτούρα. Στην ουσία γλέντησαν πριν τη νηστεία.

Σε αντίθεση με την Πρωτοχρονιά, τα Χριστούγεννα, το Halloween, την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου και άλλες παγανιστικές γιορτές που γιορτάζονται από τον κοσμικό, μη θρησκευτικό κόσμο, η περίοδος της Σαρακοστής τηρείται από αφοσιωμένους θρησκευτικούς καθολικούς πιστούς.

Από την Τετάρτη της τέφρας έως το Πάσχα, πολλοί σημαδεύουν επίσημα το μέτωπό τους με στάχτη, «νηστεύοντας» (ή απέχοντας από ορισμένα φαγητά ή σωματικές απολαύσεις) για 40 ημέρες. Αυτό γίνεται για να μιμηθεί υποτίθεται την 40ήμερη νηστεία του Μεσσία στην έρημο ( Ματθαίος 4:1-2 ). Κάποιοι σταματούν το κάπνισμα. Άλλοι εγκαταλείπουν την τσίχλα. Άλλοι πάλι εγκαταλείπουν το υπερβολικό φαγητό ή τις κατάρες. Οι άνθρωποι ορκίζονται να εγκαταλείψουν οτιδήποτε, αρκεί να τους προετοιμάσει για το παγανιστικό φεστιβάλ του Πάσχα.

Οι άνθρωποι που τηρούν τη Σαρακοστή μπορεί να είναι θρησκευόμενοι, αφοσιωμένοι και ειλικρινείς -- αλλά  κάνουν ειλικρινά λάθος!

Ματθαίος 6:16-18

Επιπλέον, όταν νηστεύετε, μην έχετε όψη λυπημένη, όπως οι υποκριτές· γιατί παραμορφώνουν τα πρόσωπά τους, για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. Αλήθεια σας λέω, έχουν την ανταμοιβή τους. 17: Εσύ όμως, όταν νηστεύεις, άλειψε το κεφάλι σου και πλύνε το πρόσωπό σου. 18: Για να μην φανείς στους ανθρώπους να νηστεύεις, αλλά στον Πατέρα σου που είναι στα κρυφά· και ο Πατέρας σου, που βλέπει στα κρυφά, θα σε ανταμείψει φανερά.

Σύμφωνα με την  Καθολική Εγκυκλοπαίδεια , «ο πραγματικός στόχος της Σαρακοστής είναι, πάνω απ' όλα, να προετοιμάσει τους ανθρώπους για τον εορτασμό του θανάτου και της Ανάστασης του Χριστού… όσο καλύτερη είναι η προετοιμασία τόσο πιο αποτελεσματικός θα είναι ο εορτασμός. Μπορεί κανείς να ξαναζήσει αποτελεσματικά το μυστήριο μόνο με καθαρό μυαλό και καρδιά. Ο σκοπός της Τεσσαρακοστής είναι να παρέχει αυτή την κάθαρση απογαλακτίζοντας τους ανθρώπους από την αμαρτία και τον εγωισμό μέσω της αυταπάρνησης και της προσευχής, δημιουργώντας τους την επιθυμία να κάνουν το θέλημα του Θεού και να κάνουν τη βασιλεία Του να έρθει κάνοντας το να έρθει πρώτα απ' όλα στις καρδιές τους. ”

Επιφανειακά, αυτή η πεποίθηση ακούγεται ειλικρινής. Ωστόσο, δεν συμφωνεί με τη Βίβλο, τον άγιο Λόγο του ΙΕΧΩΒΑ Θεού -- τη μόνη πηγή αληθινής πνευματικής γνώσης και κατανόησης ( Ιωάννης 17:17 ). Πρώτον, κατανοήστε ότι η «εορτή του θανάτου και της Ανάστασης του Χριστού» στην οποία αναφέρεται το προηγούμενο απόσπασμα είναι η λεγόμενη «Μεγάλη Παρασκευή» και «Κυριακή του Πάσχα» -- αργίες βαθιά ριζωμένες στον αρχαίο παγανισμό. Θεσμοθετήθηκαν από τον κυρίαρχο Χριστιανισμό για να παραχαράξουν και να αντικαταστήσουν την εποχή του Πάσχα.

Σύμφωνα με τον Alexander Hislop που έγραψε στο βιβλίο του,  Οι δύο Βαβυλώνες :

«Η γιορτή, για την οποία διαβάζουμε στην ιστορία της Εκκλησίας, με το όνομα Πάσχα, τον τρίτο και τον τέταρτο αιώνα, ήταν τελείως διαφορετική γιορτή από αυτήν που γιορτάζεται τώρα στην Εκκλησία της Ρώμης, και εκείνη την εποχή δεν ήταν γνωστή με κανένα τέτοιο όνομα καθώς το Πάσχα… Εκείνη η γιορτή [ Πάσχα ] δεν ήταν ειδωλολατρική, και είχε προηγηθεί καμία Σαρακοστή. Η Σαρακοστή δεν τηρήθηκε από την Εκκλησία του πρώτου αιώνα! Αρχικά αναφέρθηκε από την εκκλησία της Ρώμης κατά τη Σύνοδο της Νίκαιας το 325 μ.Χ. , όταν ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος αναγνώρισε επίσημα αυτή την εκκλησία ως κρατική θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οποιαδήποτε άλλη μορφή χριστιανισμού που τηρούσε δόγματα αντίθετα με τη ρωμαϊκή εκκλησία θεωρούνταν εχθρός του κράτους».

Σήμερα, η Σαρακοστή χρησιμοποιείται για «νηστεία από αμαρτία και από κακία… εγκατάλειψη αμαρτίας και αμαρτωλών τρόπων». Είναι μια εποχή «μετάνοιας, που σημαίνει λύπη για την αμαρτία και μεταστροφή στον Θεό». Αυτή η παράδοση διδάσκει ότι η νηστεία και η χρήση αυτοπειθαρχίας κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής θα δώσει σε έναν πιστό τον «έλεγχο πάνω στον εαυτό του ότι χρειάζεται για να εξαγνίσει την καρδιά του και να ανανεώσει τη ζωή του». Ωστόσο, η Βίβλος δείχνει ξεκάθαρα ότι η αυτοκυριαρχία, η εγκράτεια. προέρχεται από το να εργάζεται το Άγιο Πνεύμα του Θεού στη ζωή ενός μετατρεπόμενου νου ( Γαλάτες 5:16, 17, 22 ). Η νηστεία -- από μόνη της -- δεν μπορεί να παράγει θεϊκό αυτοέλεγχο.

Προερχόμενος από την Αγγλοσαξονική?  Το Lencten, που σημαίνει «άνοιξη», η Σαρακοστή προήλθε από την αρχαία βαβυλωνιακή μυστήρια θρησκεία. «Η σαρανταήμερη αποχή της Σαρακοστής δανείστηκε άμεσα από τους λάτρεις της Βαβυλωνιακής θεάς.  Μεταξύ των ειδωλολατρών αυτή η Σαρακοστή φαίνεται να ήταν μια απαραίτητη προκαταρκτική προετοιμασία για τη μεγάλη ετήσια γιορτή σε ανάμνηση του θανάτου και της ανάστασης του Ταμούζ» ( The Two Babylons ).

Ο Ταμούζ ήταν ο ψεύτικος Μεσσίας των Βαβυλωνίων -- ένα σατανικό πλαστό του Ιησού του Μεσσία! Η γιορτή του Ταμούζ γιορταζόταν συνήθως τον Ιούνιο (ονομάζεται επίσης «μήνας του Ταμούζ»). Η Σαρακοστή γινόταν 40 ημέρες πριν από τη γιορτή, «γιορταζόταν με εναλλακτικό κλάμα και αγαλλίαση». Γι' αυτό η Σαρακοστή σημαίνει «άνοιξη». έλαβε χώρα από την άνοιξη έως τις αρχές του καλοκαιριού.

Η Αγία Γραφή αναφέρει ότι ο αρχαίος Ιούδας λάτρευε αυτόν τον ψεύτικο Μεσσία: «Τότε με έφερε στην πόρτα της πύλης του οίκου του Κυρίου που ήταν προς τα βόρεια. και, ιδού, εκεί κάθονταν γυναίκες και έκλαιγαν για τον Ταμούζ» ( Ιεζεκιήλ 8:14-15 ). Αυτό ήταν μεγάλη βδελυγμία στα μάτια του Ιεχωβά Θεού!

Αλλά γιατί η εκκλησία της Ρώμης ίδρυσε μια τέτοια παγανιστική γιορτή;

«Για να συμβιβάσει τους ειδωλολάτρες με τον ονομαστικό Χριστιανισμό, η Ρώμη, ακολουθώντας τη συνήθη πολιτική της, έλαβε μέτρα για να συγχωνευθούν οι χριστιανικές και οι παγανιστικές γιορτές και, με μια περίπλοκη αλλά επιδέξια προσαρμογή του ημερολογίου, δεν βρέθηκε καθόλου δύσκολο θέμα, γενικά, να πάρτε τον παγανισμό και τον χριστιανισμό. τώρα βυθισμένος στην ειδωλολατρία, σε αυτό όπως και σε τόσα άλλα πράγματα, για να σφίξουμε τα χέρια» ( The Two Babylons ).

Η ρωμαϊκή εκκλησία αντικατέστησε το Πάσχα με το Πάσχα , μεταφέροντας την παγανιστική γιορτή του Ταμούζ στις αρχές της άνοιξης, «εκχριστιανίζοντας» την. Μαζί της κινήθηκε και η Σαρακοστή.

Οι πρώτοι Χριστιανοί, συμπεριλαμβανομένων όλων των αποστόλων του αρνιού, συνέχισαν να γιορτάζουν τις γιορτές του Πάσχα κάθε χρόνο. Οι Εβραίοι υπό τον Ιουδαϊσμό γιόρταζαν το Πάσχα σαρκικά σύμφωνα με την εντολή του Μωυσή όπου θυσίαζε το Πάσχα χωρίς ψεγάδι και οι άνθρωποι έτρωγαν τα άζυμα, μνημόνευαν την Έξοδο όπου ο Θεός τους ελευθερώνει από τον οίκο της δουλείας στην Αίγυπτο με το δυνατό χέρι Του μέσω του Μωυσή όπου οι πρωτότοκοι των Αιγυπτίων σκοτώθηκαν από τον Άγγελο του θανάτου μέσα στη νύχτα. Αλλά οι πρώτοι Χριστιανοί καθώς γιόρταζαν το Πάσχα δεν χρειαζόταν να θυσιάσουν κανένα αρνί επειδή ο Ιησούς Χριστός είναι ο άμεμπτος Πασχαλινός Αμνός μας (1Κορινθίους 5:7 ), ο οποίος έζησε μια αναμάρτητη ζωή, σταυρώθηκε, πέθανε και αναστήθηκε την τρίτη ημέρα από τον τάφο. Τώρα είναι η ελπίδα της αιωνιότητάς μας.

 

Το Πάσχα δεν είναι απλώς μια μέρα γιορτής, ενθουσιασμού και διασκέδασης, είναι μια μέρα για να θυμηθούμε τα Πάθη του Χριστού, πώς ο Θεός αγάπησε τόσο πολύ τον κόσμο και έδωσε τον μονογενή Του γιο, ώστε όποιος πιστεύει σε Αυτόν να μην χαθεί αλλά να έχει αιώνια ζωή ( Ιωάννης 3:16 ). Θα έπρεπε να είναι μια μέρα κλάματος γιατί ο Κύριος πέθανε στον σταυρό με μεγάλη αγωνία όπου οι Δίκαιοι άγγελοι συγκινήθηκαν όλοι με συμπόνια και δεν μπορούσαν να κοιτάξουν τον Θεό του Ουρανού να πεθαίνει, ο ήλιος δεν μπορούσε να το καταλάβει, συγκινήθηκε με δάκρυα Στο σημείο που μαύρισε και το φως του εξαφανίστηκε, το απόλυτο σκοτάδι κάλυψε ολόκληρη τη γη, οι βράχοι και τα βουνά διαλύθηκαν όταν είδαν τον δημιουργό τους να σκοτώνεται ( Ματθαίος 27:44-54 ). θα πρέπει να είναι ημέρα νηστείας και μετανοίας για τις αμαρτίες μας ενώπιον του Κυρίου και ημέρα ανανέωσης της διαθήκης μας με τον Κύριο.

 

Χαίρεται κανείς από εσάς όταν έχει χάσει τους αγαπημένους σας; Τότε χαίρεστε επειδή ο Ιησούς Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες σας; Προσπαθείτε να κοροϊδέψετε τον Θεό; Δεν ξέρεις ότι υπέστη το θάνατο για χάρη σου; Στο σταυρό φώναξε με μεγάλη αγωνία στον Πατέρα λέγοντας· ''Πάτερ, γιατί με εγκατέλειψες;'' , αλλά γεμάτος χάρη και έλεος απάντησε: ''Πατέρα, συγχώρεσέ τους γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν!'' . Διότι όλοι αμάρτησαν και στερήθηκαν τη δόξα του Θεού (Ρωμαίους 2:23), αλλά λόγω της αγάπης του Θεού, ο γιος του Θεού πήρε τη μορφή ανθρώπου για να πεθάνει για λογαριασμό μας, όλοι ήμασταν ένοχοι θανάτου, καθώς γνωρίζουμε ότι ο μισθός της αμαρτίας είναι ο θάνατος ( Ρωμαίους 6:23 ), πέθανε στη θέση μας, χαιρόμαστε τότε επειδή πέθανε ή θρηνούμε και φωνάζουμε επειδή είμαστε ένοχοι; Κρίνετε μόνοι σας αν είστε άξιοι ενώπιον του Θεού, ο Θεός να μας ελεήσει.

 

Ποιος είναι αυτός που χορεύει και γιορτάζει για τον θάνατο του φίλου του; Αν κανένας? τότε γιατί οι άνθρωποι κάνουν όλα τα βρώμικα λάθη και τα πονηρά τελετουργικά και έθιμα την ημέρα που μνημονεύουν τον θάνατο και την ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χριστού. Είναι μόνο επειδή ειλικρινά δεν γιορτάζουν το Πάσχα ( Η Ανάσταση του Κυρίου ) αλλά το Παγανιστικό Φεστιβάλ του Πάσχα λατρεύοντας και τιμώντας τη βασίλισσα του ουρανού, τη θεά της γονιμότητας . Ο θάνατός Του (του Ιησού) σημαίνει κάτι για εσάς ή όχι; Τον έχετε αποδεχτεί ακόμα ως Κύριο και Σωτήρα σας; Έχετε ελπίδα για αιώνια ζωή; Επομένως, ας διώξουμε τη Βαβυλώνα και ας έρθουμε στον Θεό και ας Τον προσκυνήσουμε με Αλήθεια και Πνεύμα.

 

Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει επίσης να χαιρόμαστε πολύ ενώπιον του Θεού επειδή ήρθε η ελπίδα της ζωής σε εμάς που ήμασταν ανάξιοι, ο μεσσίας αναστήθηκε από τους νεκρούς, επομένως είναι ημέρα ειλικρινούς δοξολογίας και λατρείας ενώπιον του Κυρίου Ιησού Χριστού με δικαιοσύνη και ημέρα της Θείας Κοινωνίας (Κοινωνώντας το Δείπνο του Κυρίου).

Συμπέρασμα;

Ως εκ τούτου , αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, καταλάβετε ότι τόσο η Σαρακοστή όσο και το Πάσχα είναι πραγματικές ειδωλολατρικές βαβυλωνιακές πρακτικές ή γιορτές που γιορτάζονταν για πρώτη φορά στις ημέρες του Νιμρώδ, εγγονού του Νώε και γιου του Κους, γιου του Χαμ, ο οποίος ήταν ο πρώτος παγκόσμιος ηγέτης που καθιέρωσε το βασίλειο της Βαβυλώνας, ήταν μια ενσάρκωση των Νεφελίμ/Ανακιμ, των παλιών γιγάντων, των γιων των έκπτωτων αγγέλων που καταστράφηκαν στους πλημμύρες του Νώε, ωστόσο τα πνεύματά τους δεν καταστράφηκαν αλλά παρέμειναν στη γη ως κακά πνεύματα που αναρωτιόντουσαν να κοιτάξουν για πού να κατοικήσουν αφού τα σώματά τους καταστράφηκαν. Ο μεγάλος κυνηγός Nimrod και η σύζυγός του Semiramis και το παιδί τους Tammuz σχημάτισαν μια παγανιστική θρησκεία και τη έσπειραν σε ολόκληρο τον κόσμο σε όλα τα επτά νησιά της γης και γενιά με γενιά κάθε γλώσσα ονόμασε αυτούς τους παγανιστικούς θεούς (τριάδες) διαφορετικά ονόματα και αγκάλιασε όλους τους παγανιστικές πρακτικές. Η θρησκεία του Nimrod επικεντρωνόταν στη λατρεία των πεσόντων αγγέλων και των ιερέων σε αυτές τις θρησκείες. Εκεί έχει και την καταγωγή της η τριάδα.

Ακριβώς όπως έχουμε συζητήσει τις ειδωλολατρικές πρακτικές και τις γιορτές του Πάσχα και της Σαρακοστής παραπάνω, υπάρχουν και άλλες τόσες πολλές παγανιστικές πρακτικές σήμερα στον κόσμο και στην εκκλησία που επικεντρώνονται στη λατρεία των πεσόντων αγγέλων και του Νιμρώδ. ο θεός του ήλιου και η σύζυγός του Σεμίραμις. η βασίλισσα του ουρανού. Όλοι γνωρίζουμε ότι τα κάναμε αυτά λόγω άγνοιας γιατί δεν μας πειράζει να ρωτήσουμε τον Θεό, ούτε καν να ρωτήσουμε αυτούς που έζησαν πριν από εμάς, αλλά απασχολημένοι με το πρόγραμμα της εκκλησίας, τη δουλειά και τη συνομιλία με φίλους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αλλά τώρα η Αλήθεια σας αποκαλύφθηκε και η απόφαση είναι στα χέρια σας, επιλέξτε αυτό που είναι σωστό και κληρονομήστε τη βασιλεία του Θεού, αλλά πολλοί προτιμούν να ζουν όπως οι ειδωλολάτρες ακόμα και όταν ομολόγησαν τον Ιησού ως Κύριο και Σωτήρα.

Δευτερονόμιο 30:19

Καλώ τον ουρανό και τη γη να καταγράψουν αυτήν την ημέρα εναντίον σου, που έθεσα μπροστά σου ζωή και θάνατο, ευλογία και κατάρα· διάλεξε, λοιπόν, τη ζωή, για να ζήσεις και εσύ και το σπέρμα σου.

 

Αποκαλύψεις 18:4-5

Και άκουσα άλλη φωνή από τον ουρανό, που έλεγε: Βγείτε από αυτήν, λαέ μου, για να μη γίνετε μέτοχοι των αμαρτιών της και να μη λάβετε από τις πληγές της. 5: Διότι οι αμαρτίες της έχουν φτάσει στον ουρανό, και ο Θεός θυμήθηκε τις ανομίες της

''ΞΥΠΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ ΝΥΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ''

Επόμενο >>>

bottom of page